In 2018 valt Valen­tijns­dag precies op de eerste dag van de veer­tig­da­gen­tijd. Voor menigeen kan het contrast niet groter zijn. Rond Valen­tijns­dag hangt de geur van uiter­lijk ver­toon en commercie, terwijl bij Aswoens­dag de geur van inkeer en belan­ge­loos­heid ons hoort te prikkelen.

Aswoens­dag

Met Aswoens­dag begint de veer­tig­da­gen­tijd. Voor de Kerk is het één van de twee verplichte vasten-en ont­hou­dings­da­gen. Ik vermoed dat er weinig mensen zijn, die bij deze beschrij­ving gelijk een warm gevoel krijgen. Het klinkt mij­zelf ook eer­der als een belastende opdracht, dan als harte­lijke uit­no­di­ging in de oren. Mis­schien komt dat ook wel door het gevoel dat we vooral iets moeten opgeven en inleveren.

Ruimte maken

In de veer­tig­da­gen­tijd willen we juist ruimte maken, voor iets wat ons rijker maakt en ons leven gelukki­ger. Mis­schien zou je het kunnen ver­ge­lij­ken met het opruimen van je kamer. Je kijkt er tegenop, om het te ordenen en op te ruimen. Als het echter is opgeruimd, dan voel je je echter ook vaak opgeruim­der. Mis­schien dat je je zelfs rijker voelt, doordat je weet iets terug­ge­von­den hebt, wat je al een tijdje kwijt was? Is dat ook niet zo bij het opruimen van onze binnen­ka­mer?

Opruimen

Het kost moeite om je dage­lijkse ritme te door­bre­ken. Snoepen, drinken, tele­vi­siekijken, gamen, whatsappen e.d. en andere ge­woon­ten, kunnen ge­mak­ke­lijk een aflei­ding zijn, en voor jezelf een excuus om je binnen­ka­mer niet op te hoeven ruimen. Je komt dan bij de vraag, of het écht nodig is. Vaak belemmert het ons om aan­dacht te geven aan wat ons dwarszit, of wat be­lang­rijk is, maar waaraan we voorbij leven. Het zoeken van stilte of be­zin­ning, is echter ook iets wat God ons gunt. Het in gesprek gaan met elkaar of het geven van meer aan­dacht en zorg aan de ander, is waar we ook de zorg van God voor óns mogen ont­dek­ken.

Valen­tijns­dag

Het is eigen­lijk wel mooi dat het begin van de veer­tig­da­gen­tijd met Valen­tijns­dag samenvalt. Want God gunt het ons zó graag, dat we met een opgeruimd gemoed door het leven gaan. God gunt het ons zo graag, dat we goed met elkaar omgaan, en dat wat ons belemmert om zorg en aan­dacht te geven wordt weg­ge­werkt. God houdt zoveel van ons, maar we zien dat niet (meer), juist omdat er zoveel is waar­mee wij bezig zijn (en ons laten verlei­den). We blijven vaak haken bij wat we niet hebben, en vergeten daardoor zorg en oog te hebben voor al het mooie wat we van God ont­van­gen in ons hart en in mensen ons heen als we daarvoor de rust nemen en ruimte maken. Het klinkt vreemd, maar zou God ook niet dé onbekende Valen­tijn zijn? Of draaf ik nu door?

Het is ons gegund

Ik geef het voor wat het waard is, want ik preek nu ook voor mijn beurt. De veer­tig­da­gen­tijd is ons gegund als een tijd om meer aan­dacht en zorg aan ons­zelf en anderen te geven. Een tijd om met meer rust en liefde te kijken naar wat en wie er in ons leven toe doet? Ik wens u nu al een gezegende veer­tig­da­gen­tijd om straks met een opgeruimd gemoed het feest van de opstan­ding van Jezus in ons leven met Pasen nog meer te kunnen vieren.

Moge deze veer­tig­da­gen­tijd u vrede en alle goeds brengen,

Roland Putman ofm.