foto: Rob & Lisa Meehan

“Al gauw zal ik voor de uit­ein­delijke rechter van mijn leven staan. En al kan ik nog zoveel redenen hebben voor schrik en angst als ik terug kijk op mijn lange leven, toch is mijn ziel blij omdat ik vast ver­trouw dat de Heer niet alleen de recht­vaar­dige rechter is, maar ook de vriend en de broe­der die zelf al voor mijn onvol­ko­men­he­den heeft gele­den en dus, als rechter, is hij tege­lijk mijn advocaat (Paracleet).

Met het oog op het oor­deel wordt me dus de genade van het christen zijn dui­de­lijk. Christen zijn geeft me bekend­heid, meer nog, vriend­schap met de rechter over mijn leven en maakt het mij moge­lijk met ver­trouwen door de donkere poort van de dood te gaan. Wat dit betreft komt mij steeds voor de geest wat Johannes ver­telt aan het begin van de Apocalyps: hij ziet de Mensen­zoon in heel zijn groot­heid en valt als dood voor zijn voeten. Maar Hij legde zijn rechter­hand op hem en sprak: ‘Wees niet bang, ik ben het’ (Apc. 1, 12-17).”