Vanaf 11 maart 2018 is minderbroeder franciscaan Roland Putman pastoor van de Franciscusparochie.
Pastoor Putman volgt waarnemend pastoor Mgr. drs. R.G.L.M. Mutsaerts en pastor Stefan Schevers op. Daarvoor werd onze parochie geleid door pastoor Ron van den Hout die per 3 juni 2017 bisschop is geworden van Bisdom Groningen-Leeuwarden. Inmiddels is hij sinds 24 augustus 2024 bisschop van Bisdom Roermond.
Een actueel overzicht van alle vieringen staat onder menu Vieringen.
Je kunt ook kiezen voor alleen de vieringen in een bepaalde plaats.
Aan de viering zijn op dit moment geen kosten verbonden. Een parochie mag ook niet zomaar bijdragen vragen voor de toediening van sacramenten. Geld mag geen belemmering zijn om een sacrament te ontvangen. Van de andere kant hebben veel ouders best iets over voor de parochie. In sommige parochies stellen ze toch een bedrag vast (bijvoorbeeld € 50,-). Dat hebben wij niet gedaan. Wij doen een beroep op uw vrijgevigheid. U kunt na afloop van de doopviering de donatie aan de doopheer of de koster geven. Er wordt ook altijd bij het uitgaan gecollecteerd.
Het is goed te weten wat u precies wilt. Wilt u uit het actuele ledenbestand gehaald worden, zodat u geen post meer van de parochie ontvangt? Of wilt u eigenlijk geen dooplid meer van de room-katholieke kerk zijn? In het laatste geval kan er van uw uittreden een aantekening gemaakt worden in het doopregister. Het doopsel zelf kan niet ongedaan gemaakt worden. Hiervoor moet er dan een procedure gevolgd worden. Het liefste gaan we met u vooraf in gesprek, zodat wij u kunnen wijzen op de consequenties. Als u bij uw keuze blijft, moet u dat schriftelijk bevestigen (een formele act). U krijgt dan later een schrijven van uittreden. Neem contact op met de pastoor.
We hanteren voor een huwelijk het standaardbedrag dat is vastgesteld door de Nederlandse bisschoppenconferentie. Inbegrepen is het koor van de parochie. Als u eigen muziek wilt, moet u het zelf betalen. CD’s zijn niet mogelijk. Ook bloemen zijn inbegrepen, maar als u zelf meer wilt dan we in de parochie gewoon zijn, moet u het zelf organiseren en bekostigen. Overleg vooraf met degene die vrijwillig in de kerk de bloemen verzorgt. De boekjes zijn niet inbegrepen in het bedrag. Het vermenigvuldigen van de boekjes moet u zelf regelen, nadat met de pastor de tekst van de viering is vastgesteld.
Een doopouder moet instaan voor de geloofsopvoeding van het petekind. Dat is de eigenlijke taak, en niet cadeautjes geven met de verjaardag. Dat mag er natuurlijk gerust bij komen. Bij een doop hoort een peetouder (soms kan er van worden afgeweken). Als u er twee wilt, is het een peettante en een peetoom. Twee peetouders van hetzelfde geslacht kan niet. Een peetouder moet zelf katholiek zijn en minstens 16 jaar oud. Denk eens na of er in uw familie- of vriendenkring iemand is die met het geloof serieus bezig is.
Het is mogelijk om zelf invulling te geven aan de viering. Op de eerste plaats zijn er vaste onderdelen die door de familie kunnen worden gedaan, zodat de pastor niet alles zelf hoeft te doen. De voorbede bijvoorbeeld bedoeld als het gebed van de gelovigen. Ook een lezing uit de heilige Schrift (niet het evangelie) kan door iemand anders dan de pastor gedaan worden. Daarnaast is het mogelijk om iets toe te voegen in de vorm van een gedicht, een In Memoriam of een herinnering (bij een uitvaart).
Een uitvaart in de kerk is een afscheid vanuit de parochie. Het geloof in de God die de mens over de dood heen het leven wil geven komt in teksten en muziek duidelijk tot uiting. Teksten, riten en muziek zijn op elkaar afgestemd en vormen een samenhangend geheel. Bij een uitvaart in de kerk neemt ook de parochiegemeenschap van een van haar leden afscheid. Er zijn regels omtrent een kerkelijke uitvaart. Deze zijn opgesteld door de bisschop en vervat in een brochure Kiezen voor een kerkelijk uitvaart. Mede naar aanleiding daarvan hebben we in de parochie ook een aantal regels opgesteld (zie Algemeen – Documenten).
Er zijn eigenlijk niet zoveel regels, al wordt dat soms wel zo ervaren. We komen trouwens uit een tijd dat regels niet ín waren. Vanuit een tijd met veel regels zijn we terecht gekomen in een tijd waarin we de regels veelal aan de kant hebben gezet. Nu zwenkt de klepel weer wat terug. Om een voorbeeld te noemen: vroeger mocht je vanaf middernacht niet gegeten of gedronken hebben voor het ter communie gaan, en je was bang om bij het tanden poetsen een druppel water binnen te krijgen. Dat was overdreven. Tegenwoordig let niemand meer op of hij voor de communie heeft gegeten. De regel is nu dat men niet eet één uur voor het ontvangen van de communie. Dat is in de praktijk niet zo moeilijk om na te komen. In de maatschappij en de politiek letten we trouwens ook steeds meer op het nakomen van wetten en regels. Als we het niet doen, heeft dat soms grote en kwalijke gevolgen. De bedoeling van regels is, dat we de inhoud van het geloof behouden, dat we van elkaar weten wat we moeten doen, en dat we verbonden blijven met de wereldkerk.
Een o-tje. En verder? Een pastoor is een priester die de pastorale en bestuurlijke eindverantwoordelijkheid heeft in een parochie. Iedere parochie moet een pastoor hebben (of anders een waarnemend pastoor). Een pastor is een priester die pastoraal werk verricht. Dat kan zijn in een parochie, maar ook in een ziekenhuis, op een school of in een instelling. De bisschoppen hechten er aan dat katholieke ambtsdragers en bedienaren zich alleen pastor laten noemen als ze priester zijn. In de praktijk van bijvoorbeeld ziekenhuizen en zorginstellingen noemen velen zich pastor ongeacht wijding of kerkelijke binding. Je weet dan niet of het gaat om een priester, een dominee of een geestelijk verzorger of nog iets anders.
Wat is dan een kapelaan? Dat is een priester die in een parochie werkt en geen enkele bestuurlijke verantwoordelijkheid draagt. Hij kan zich onder verantwoordelijkheid van de pastoor helemaal wijden aan het pastorale werk.
En wat is dan een pastoraal werker? Een lekengelovige die een theologische opleiding heeft genoten en met een zending van de bisschop in een parochie is aangesteld. De bediening van sacramenten behoort niet tot zijn taak, maar verder kan hij op alle fronten ondersteuning bieden zoals bij de voorbereiding van liturgie, catechese en bij diaconale projecten. Ook kan hij – net als de andere pastores – de werkgroepen begeleiden en allerlei praktische zaken coördineren.
Het ambt van pastoor is erg veelzijdig. Ik begrijp niet dat niet meer jonge mannen ervoor kiezen. Het belangrijkste is de bediening van de sacramenten en de verkondiging. Het gaat hierbij om eucharistievieringen op zondag en door de week. Hieromheen spelen zich de meeste taken af. Hij zoekt het contact met de mensen rondom de toediening van sacramenten zoals doopsel en uitvaart. Hij probeert ook zieken en stervenden te bezoeken en contacten te leggen met de parochianen en met vrijwilligers. Hij begeleidt een of meerdere werkgroepen zoals de werkgroep Eerste H. Communie. Een pastoor is ook bestuurlijk actief. Hij is voorzitter van het parochiebestuur. Verder zal een pastoor zijn persoonlijk gebedsleven onderhouden en gedurende de dag de gebedstijden in acht nemen. Ook is het niet verkeerd als hij af en toe iets leest om ook zichzelf geestelijk te blijven voeden. De lijst kan nog verder worden aangevuld, want er is geen dag hetzelfde.
Journalisten hebben niet altijd meer voldoende kennis van het geloof en de Kerk. Daarom begrijpen ze niet altijd wat er zich in de Kerk afspeelt of wat een geïnterviewde eigenlijk bedoelt te zeggen. Van de andere kant hebben ze ook een soort neutraliteit die bij hun vak hoort. Ze mogen van de buitenkant een visie geven over kerkelijke ontwikkelingen. Dat is hun goed recht, ook als de Kerk daar niet blij mee is. Een journalist is verantwoordelijk voor wat hij schrijft. Bij een interview kan de geïnterviewde wel vragen het artikel voor publicatie te mogen lezen, maar als de journalist zelf een artikel schrijft heeft een pastoor daar weinig invloed op. Houd naast de krant ook de publicaties van de parochie zelf, het bisdom of de katholieke media in de gaten. Daar vind je dikwijls de andere kant van het verhaal.
In de Katechismus van de Katholieke Kerk staat:
“De sacramenten zijn werkzame tekenen van de genade, ingesteld door Christus en toevertrouwd aan de Kerk, waardoor ons het goddelijk leven verleend wordt.” (nr.1131)
Een sacrament is een werkzaam teken van genade. Dat wil zeggen:
- Werkzaam: er gebeurt echt iets, het is niet zomaar een ritueel wat fijn aanvoelt
- Een teken: altijd wordt er iets van het menselijk leven gebruikt om het goddelijke aan te duiden: water, olie, brood, wijn… en bij het huwelijk zijn jullie zelf het teken voor elkaar.
- Genade: het heeft altijd te maken met de verlossing die Christus heeft gebracht door te sterven en te verrijzen, en de mens mag daarvan profiteren.
- Ingesteld door Christus: alle zeven sacramenten zijn op de een of andere manier door Jezus zelf in het leven geroepen of hebben hun wortels in zijn evangelische boodschap.
- Toevertrouwd aan de Kerk: de Kerk heeft van Jezus de opdracht gekregen om zijn werk op aarde voort te zetten. Daarom ontvingen de apostelen met Pinksteren ook de heilige Geest. Zo konden zij, en hun opvolgers, met Gods kracht doen wat Jezus zelf voor de mensen heeft gedaan.
- Waardoor ons het goddelijk leven wordt verleend: alle sacramenten hebben hun uitwerking hier op aarde, maar nog meer voor de eeuwigheid. Wie gedoopt is, gaat mee in het eeuwige verbond van God. God laat de mens nooit vallen, ook niet in de dood. Wij mogen altijd bij Hem blijven, zoals we dat noemen: leven in de hemel.
De katholieke Kerk kent zeven Sacramenten:
- de Eucharistie
- het Doopsel
- het Vormsel
- de Biecht of het Sacrament van de Verzoening
- de Ziekenzalving of het Heilig Oliesel
- het Priesterschap
- het Huwelijk
De mogelijkheden en onmogelijkheden voor het gebruik van een kerk voor andere doeleinden dan de liturgie staan precies uitgelegd in een document van het bisdom.