H. Franciscusparochie

Alem • Ammerzoden • Hedel • Kerkdriel • Rossum • Velddriel • Zaltbommel

Interview met de pastoor

Nieuwe parochie gaat Franciscus heten

Gepubliceerd: Donderdag, 26 april 2012 • 4,035 hits

Het was uit­druk­ke­lijk de wens van pastor Ben van Bronkhorst bij zijn afscheid in 2009. “Noem de nieuw te vormen fusie­paro­chie in de Bom­me­ler­waard naar de heilige Fran­cis­cus van Assisi.” Zijn wens is uitge­ko­men.

Met ingang van 1 januari 2013 wanneer de zeven pa­ro­chies in de Bom­me­ler­waard zijn gefuseerd, wordt de naam van de nieuw te vormen pa­ro­chie Heilige Fran­cis­cus. Afgelopen week heeft de bis­schop van ’s-Hertogen­bosch Mgr. A. Hurkmans middels een offi­cië­le brief de nieuwe naam toegekend. De naam is over­een­koms­tig de voor­dracht van het bestuur van de ge­za­men­lijke pa­ro­chies. Pa­ro­chi­anen kon­den hun voor­keur uit­spre­ken.

Gelukkig met Fran­cis­cus

Waar­ne­mend pastoor Ron van den Hout is zicht­baar gelukkig met de nieuw gekozen naam. “Het is goed om de nieuwe pa­ro­chie een eigen naam te geven, anders dan die van de bestaande kerken. Het schept dui­de­lijk­heid en mar­keert een nieuw begin. De naam ver­wijst naar de broe­ders en zusters fran­cis­ca­nen die gedurende ver­schil­lende periodes in de zorg, onder­wijs en ziel­zorg in de Bom­me­ler­waard werk­zaam zijn geweest.”

Fran­cis­cus is een serieuze heilig uit de der­tien­de eeuw afkoms­tig uit de streek Umbrië in Italië. Een mens die zijn rijke afkomst achter zich liet en net als de apos­te­len, Jezus wilde volgen. Hij besefte dat Jezus volgen betekent, dat je je moet vrijmaken van aardse goe­de­ren en geven aan, en delen met de armen. Zijn voor­beeld deed velen volgen. Zo ontston­den over de hele wereld kloosters van de broe­ders en zusters fran­cis­ca­nen.

Waar­ne­mend pastoor

Pastoor van den Hout is sinds 1 februari benoemd tot vica­ris wat betekent dat hij aan de staf van het bisdom ’s-Hertogen­bosch is toe­ge­voegd en daar fulltime werk­zaam is. Hij is sinds die tijd waar­ne­mend pastoor en bege­lei­der van het fusie­pro­ces wat al ruim een jaar gele­den is ingezet. “Zolang mijn opvol­ging niet is gere­geld, kan ik moei­lijk uit de Bom­me­ler­waard weg­gaan. Ik woon nog steeds op de pastorie in Hedel en help mee in het pas­to­raat waar dat moge­lijk is.

Ik doe door de week de ochtend­vie­ringen en in het weekend de vie­rin­gen en predi­ca­ties mits ik elders als vica­ris geen ver­plich­tingen heb. Ik kan de mensen niet inde steek laten en ook het fusie­pro­ces heeft een bege­lei­der nodig. De coördinatie van de pas­to­rale taken ligt echter bij pas­to­raal­wer­ker Jos Vriesema. Aan afscheid nemen denk ik nog niet. Mijn werk in de Bom­me­ler­waard is nog niet ten einde.”

Bundeling van krachten

Eén van zijn taken is het be­ge­lei­den van het fusie proces wat op 1 januari 2013 moet resul­te­ren in de nieuwe Sint Fran­cis­cus Pa­ro­chie. “Aan een fusie valt niet te ont­ko­men, hoe pijn­lijk dit ook is. Zowel op finan­cieel gebied als wat betreft man­kracht van pastores en vrij­wil­li­gers, is bun­de­ling van krachten nood­za­ke­lijk. Ik hoop dat de mensen het willen en kunnen zien als een nieuwe uit­daging en deze willen aan­ne­men. De nieuwe pa­ro­chie moet in ons iets wakker roepen, iets losmaken, waar sta ik als Christen en Katho­liek in deze tijd. Mensen moeten durven over hun eigen heg heen te kijken rich­ting de buren om het goede bij een andere pa­ro­chie te kunnen zien zodat we van elkaar kunnen leren en profi­te­ren.

Er zal één bestuur, één leden­ad­mi­ni­stra­tie en één finan­ciële admi­ni­stra­tie komen. Wel zullen de afzon­der­lijke geld­stro­men van de oude pa­ro­chies zicht­baar blijven. Voor mij is het een uit­daging om samen met alle pa­ro­chi­anen uit de vele dorpen te laten zien dat we kunnen samen­wer­ken over tegen­stel­lingen heen. Ook mogen we ons afvragen of de tegen­stel­lingen die we steeds benoemen wel echte tegen­stel­lingen zijn.”

Kerk­slui­ting onontkoom­baar

Wat nog pijn­lijker zal zijn is dat net als op vele plaatsen in het bisdom, in de Bom­me­ler­waard kerken aan de ere­dienst zullen wor­den ont­trok­ken. Op dit moment is een speciale com­mis­sie aan het onder­zoeken hoe de nieuwe pa­ro­chie ook in de toe­komst vitaal en gezond kan blijven. Dit plan valt nog dit jaar dus voor dat de fusie een feit is, te ver­wach­ten.

Hoeveel kerken er dicht gaan is op dit moment nog niet bekend maar men moet wel denken aan minstens 3 of 4 kerken. Ik begrijp dat dit heel verdrie­tig is voor mensen en dat hier zeker sprake zal zijn van een rouw­pro­ces. In een rouw­pro­ces is het nodig dat mensen kunnen luis­te­ren en elkaar kunnen troosten, zoals ook Jezus kon luis­te­ren en troosten. Ik hoop dat we elkaar dan kunnen vin­den en echt mede­mens zijn voor elkaar. Mensen moeten met elkaar een nieuw begin maken.

Samen op weg gaan

Het mag niet zo zijn dat de één zegt: “mijn kerk blijft open ik hoef niets te doen” terwijl de ander zegt: ”mijn kerk gaat dicht ik heb niets meer.” De uit­daging is dat deze elkaar vin­den en samen op weg gaan, dat is de bedoeling van de blijde bood­schap, het evan­ge­lie. Ik reken op de reali­teitszin en een po­si­tie­ve in­stel­ling, zo niet dan wordt het heel moei­lijk en dat komt niemand ten goede.

Bis­schop Hurkmans heeft een heel dui­de­lijke visie op de nieuwe pa­ro­chies. Er moet sprake zijn van een middel­punt. Een plaats waar pas­to­raat, organi­sa­tie en men­se­lijke contacten samen komen. Een zicht­ba­re en herken­ba­re plaats waar ieder dag gebe­den wordt, waar de litur­gie wordt gevierd en waar mensen elkaar kunnen ont­moe­ten. Er zullen ini­tia­tie­ven moeten komen om mensen een nieuwe plek, een thuis gevoel te geven in een ander gebouw.

Mobili­teit

De moderne tijd vraagt om mobili­teit, het ver­voer van pa­ro­chi­anen tussen de ver­schil­lende plaatsen moet goed wor­den gere­geld maar ook op pas­to­raal gebied kunnen er nieuwe ini­tia­tie­ven wor­den ontplooid. Rondom de zon­dags­mis in de centrale kerk kan veel meer wor­den geor­ga­ni­seerd zoals bij­voor­beeld bij­een­komsten voor doopou­ders. Voor alle ac­ti­vi­teiten zijn veel vrij­wil­li­gers nodig. Zonder hen kunnen we niet.”

Tot slot wil pastoor van den Hout graag poseren bij het beeld van Sint Fran­cis­cus in de kerk van Hedel. Fran­cis­cus een echt heilig mens, voor­beeld voor veel werkers in de Bom­me­ler­waard, hij wordt de patroon van de nieuwe pa­ro­chie.

(dit inter­view door Mirjam Duijts heeft woens­dag 25 april in het Carillon, streek­blad voor Maasdriel gestaan)